مقدمه

گسترش روزافزون فناوری های جديد در عرصه های نظامی به ويژه فناوری اطلاعات و ارتباطاتICT شکل ونحوه جنگها را به طور کلی متحول ساخته است. آنچه که امروز از آن به عنوان فناوری اطلاعات و ارتباطات ياد می شود، در گذشته‌ای نه چندان دور تنها بخشی از يک ارتش را در بر می گرفت که اصطلاحاً «مخابرات»  ناميده می شد. نفوذ اين فناوری در ارتش های پيشرفته امروزی و در دو بعد نرم افزار و سخت افزار تا حدی است که به جرأت می توان گفت ديگر بخش يا واحدی نظامی نيست که فاقد نشانه ای از اين فناوری باشد و بيش از هر چيز، آن دسته از صنايع پيشرفته نظامی که با تکيه بر جنبه های گوناگون فناوری اطلاعات و ارتباطات کار می کنند و کاربران يا به عبارت ديگر سربازان آنها متخصصان ICT هستند، توجه بيشتری را جلب می کنند. در اين ميان، فناوری ها و تجهيزات ارتباطی نظامی زمينه ساز انجام مؤثر و دقيق فعاليت ها و مأموريتهای نظامی هستند. نقش و اهميت اين بخش از صنايع نظامی همانند دستگاه عصبی در بدن انسان بسيار حياتی و شايان توجه است. پيدايش سيستم های کنترل و فرماندهی نوين نظامی مانند C4I که انجام اموری نظير هدايت و نظارت عملياتی را در شرايط حساس و بحرانی به آسانی امکانپذير ساخته است، مرهون پيشرفت هايی است در اين عرصه صورت گرفته است ...